1. ZNACZENIE AKTYWNOŚCI RUCHOWEJ DLA DZIECI
Serdecznie witam Wszystkich Rodziców !
WSTĘP
,,Ruch jest w stanie zastąpić prawie każdy lek, ale wszystkie leki razem wzięte nie zastąpią ruchu. Wojciech Oczko, lekarz (1545-1608)
„Ruch jest życiem – życie jest ruchem” ortopeda A. Senger
Zdrowie jest niewątpliwie wartością nadrzędną w życiu każdego człowieka.
W zdrowiu upatrujemy podstaw szczęścia i chcielibyśmy zachować je jak najdłużej. Mówi się nawet, że ideałem byłoby: żyć długo i umierać zdrowym. Cierpienia, jakich doświadczamy wskutek chorób, zmieniają często życie w koszmar, nie pozwalają cieszyć się jego blaskiem
i wspaniałościami. Zdrowie nie gwarantuje szczęścia, ale jest jednym z jego warunków.
Szanowni Państwo jako nauczyciel wychowania fizycznego staram się ponad 20 lat zachęcać dzieci, młodzież i dorosłych do aktywności ruchowej w różnych formach ,gdyż wiem jakie jest znaczenie ruchu dla organizmu ludzkiego. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, jak ważny jest ruch, jego rola w przyrodzie. Bez ruchu nie byłoby istnienia. Ruch towarzyszy życiu człowieka od narodzin do śmierci, ujawniając się w różnych formach jego aktywności. Jest to ruch związany z życiem codziennym i zaspokajaniem różnych potrzeb , ruch wykonywany w uprawianym zawodzie , ruch za pomocą , którego człowiek wyraża swe emocje, jak też ruch , który służy nawiązywaniu kontaktów i komunikowaniu się z otoczeniem .Ruch jest przejawem życia. Aktywność fizyczna jest czynnikiem kształtującym organizm człowieka i jego funkcje .
Okres przedszkolny i szkolny jest szczególnie pomyślny i bardzo ważny dla prawidłowego kształtowania rozwoju motorycznego dziecka i dlatego chciałbym się skupić na tym etapie. Ponieważ aktywność ruchowa pociąga za sobą doskonalenie czynności i funkcji poszczególnych narządów, wzmacnia organizm dziecka , kształtuje i usprawnia wszystkie jego układy: głównie ruchowy i nerwowy, dlatego musimy pamiętać, że ruch jest podstawowym bodźcem rozwojowym, spełniającym funkcję stymulującą. Troska o prawidłowy rozwój fizyczny dziecka, o zapewnienie mu możliwości wszechstronnego ruchu, jest działaniem na rzecz szeroko pojętego zdrowia dziecka – zdrowia fizycznego, psychicznego i społecznego.
Ruch jest podstawą wszystkich złożonych czynności intelektualnych !!!
Głównym celem procesu wychowania zdrowotnego dzieci jest kształtowanie ich postaw zdrowotno-sprawnościowych. Kształtowanie tych postaw u dzieci w okresie wczesnej edukacji wymaga od osób odpowiedzialnych za wychowanie zdrowotne, znajomości prawidłowości rozwoju fizycznego dziecka. Podstawową zasadą wychowania zdrowotnego tak w rodzinie jak i w szkole powinna być zasada Hipokratesa obowiązująca wszystkich lekarzy primum non nocere, co oznacza – przede wszystkim nie szkodzić.
Niestety niektóre osoby odpowiedzialne za stworzenie odpowiednich możliwości do wszechstronnego ruchu w szkołach ,nie zdają sobie sprawy jak to jest ważne dla dzieci w szczególności w wieku szkolnym. Szkoda, że szkoły mające możliwości prowadzenia zajęć na świeżym powietrzu ( boisko szkolne, place zabaw, place szkolne) nie wykorzystują tego potencjału, który sprzyja wszechstronnemu rozwojowi dzieci.Powietrze to jeden z naturalnych czynników, które dla rozwoju dziecka ma bardzo duże znaczenie. Zadaniem wychowawczym jest przyzwyczajenie dzieci do przebywania na powietrzu bez względu na porę roku. Korzystanie z powietrza i słońca to podstawowy warunek higieny układu oddechowego i krążenia, który jednocześnie ma ogromne znaczenie dla higieny układu nerwowego i rozwoju ruchowego. Dzieci pozbawione możliwości przebywania na powietrzu nie mogą się prawidłowo rozwijać. Najważniejszym zadaniem wychowawczym jest przyzwyczajenie dzieci do przebywania na powietrzu bez względu na pogodę. Jedynie deszcz, silny wiatr i mróz poniżej –10 st. uniemożliwia przebywanie dzieci na powietrzu. Niektóre szkoły działają jednak odwrotnie, kształtują nawyki przebywania w zamkniętych budynkach. Każda pora stwarza inne możliwości przebywania na świeżym powietrzu. Zawsze należy uwzględniać warunki atmosferyczne, teren, ubranie dzieci, odpowiedni dobór zabaw i ćwiczeń.
Plac zabaw powinien być dostosowany do różnych grup wiekowych. Ogólnie chodzi o to by stworzyć pełne warunku umożliwiające wszechstronny rozwój ruchowy. Dziecko musi wprawiać się i znaleźć wyżycie w tym, do czego wykazuje upodobanie, co przystosowuje je do życia. Zestaw przyrządów umożliwić więc musi: wspinanie się, przechodzenie, przewijanie się, przedostawanie się po lub ponad przeszkodami, przekraczanie z jednego sprzętu na drugi, wchodzenie i zsuwanie się po płaszczyznach pochyłych, ćwiczenie równowagi na podwyższonych i wąskich powierzchniach, stosowanie odporów, półzwisów, a nawet zwisów. Wyuczyć trzeba dzieci samoochrony i przezorności, przestrzegać przed ryzykanctwem, nie dopuszczać do wybryków i zabaw zagrażających wypadkowi. Ale jednocześnie trzeba sobie zdawać sprawę, że samymi zakazami niewiele się osiągnie, że przyrządy nieprzeparcie pociągają dzieci oraz ,że potencjalne możliwości dzieci daleko wybiegają poza utarte opinie. W rzeczywistości dzieci stać na więcej niż sadzimy. Pokierowanie rozwojem ich sprawności w tym zakresie, stopniowanie trudności i czynna pomoc są więc bardzo potrzebne i przynoszą zaskakująco dobre rezultaty. Zdarzają się jednak szkoły które nie wykorzystują istniejących placów zabaw, uniemożliwiają dzieciom korzystanie z nich, a nawet chętnie pozbyli by się ich z terenu szkoły.
Następna moja dygresja na podstawie ostatnich doświadczeń to aktywność dzieci na wychowaniu fizycznym w szkole podstawowej. Dużo ostatnio się mówi, że spada poziom aktywności fizycznej dzieci i młodzieży. Dlaczego? Ponieważ nie stwarza się odpowiednich warunków do uatrakcyjnienia zajęć ruchowych, niektórzy nauczyciele w-f nie do końca rozumieją nową podstawę wychowania fizycznego. Kształtowanie w uczniach nawyku regularnego uprawiania sportu, przebywania na świeżym powietrzu , wprowadzanie atrakcyjnych zajęć ruchowych jest tak samo ważnym zadaniem szkoły, jak uczenie samodzielnego myślenia. Dlatego szkoła nie może być nastawiona tylko na promowanie sportowych talentów w kilku wybranych dyscyplinach, a tak niestety niektórzy dyrektorzy i nauczyciele wychowania fizycznego myślą. Jeśli lekcje WF-u są monotonne lub wiążą się z nadmiernym stresem, biciem rekordów i ciągłą rywalizacją, nie wprowadzają nic nowego, fajnego mogą na całe życie zniechęcić do aktywności ruchowej.Jest wiele sposobów i pomysłów na nowoczesne i ciekawe lekcje. Zajęcia – tak obowiązkowe, jak i dodatkowe – mogą być bardziej zróżnicowane i bliższe oczekiwaniom młodych ludzi. Wychowanie fizyczne to przecież nie tylko gry zespołowe, ale także taniec, aerobik, tenis, joga, turystyka rowerowa i piesza, narciarstwo i wiele innych zabaw i gier ruchowych.
Ze sportu w szkole każdy może czerpać przyjemność- tylko muszą być odpowiednie osoby na odpowiednich stanowiskach!!!
Szanowni rodzice dzieci szkół podstawowych nie bądźcie biernymi obserwatorami rozwoju ruchowego swoich pociech. Jeśli szkoła posiada warunki do wszechstronnego rozwoju ruchowego, to niech to robi. Jeśli osoby odpowiedzialne za to nie są w stanie tego zagwarantować, to niech zmienią zawód !
Zaniedbań ruchowych z wieku szkolnego nie da się nadrobić. Nawarstwienie ich prowadzi do nieodwracalnych zmian!!!
PS. Osobiście uważam, że wychowanie fizyczne jest jednym z najważniejszych przedmiotów w szkole!
Pozdrawiam Zbigniew Sopata